Gad jest sprawnie funkcjonującym zwierzęciem i ma małe potrzeby energetyczne. Ale w klimacie nieprzyjaznym dla gada nie ma miejsca, może zaś ono znaleźć się dla ssaka. Wyposażony we własne źródło ciepła, ssak może działać niezależnie od warunków i być aktywny nawet podczas mroźnej zimy. Aby zachować ciepło, jest zmuszony, dużo jeść. Mała ryjówka musi zjeść w ciągu doby tyle owadów ile sama waży, po to by uzupełnić straty energii. Prawdopodobnie ta zdolność do aktywności w zimie była kluczem do sukcesu, w okresie, gdy wymarły dinozaury. Ssaki rozwinęły rozmaite adaptacje do rozmaitych typów pokarmu. Wiele roślinożernych ssaków wykształciło w ewolucji skomplikowane żołądki, dzięki którym mogą strawić celulozę z traw. Substancja ta dla ludzi jest niestrawna. O przystosowaniu do rodzaju diety świadczy przede wszystkim sam narząd umożliwiający zjadanie uzębienie. Rozmaite typy zębów: siekacze, kły, przedczłonowe i trzonowe, występują tylko u ssaków. U gadów wszystkie zęby są jednakowe i służą do przytrzymywania ofiary.

Chociaż ssaki są w większości dobrze przystosowane do otoczenia nie są pod tym względem wyjątkiem. Niepodobnymi do innych zwierząt czyni je zdolność do redukcji i rozumowania. Każdy kręgowiec ma dobrze rozwinięty mózg, który przetwarza informacje dostarczone przez umysł i wyznacza odpowiednie reakcje. Jednakże mózg ich jest względnie mały, a czynności w większości wykonywane SA pod wpływem instynktu. Mimo iż ssaki stale korzystają z wrodzonych schematów zachowania, wiele ich działań podjętych jest na podstawie doświadczenia. Dzięki temu o wiele łatwiej dostosowują do warunków niż gady i ptaki. Związek młodego ssaka z matką jest pierwszy i najważniejszy w jego życiu, ale pozostaje on także w kontaktach z innymi członkami społeczności. Bawiąc się nabiera sprawności i ćwiczy wyuczone zachowanie. Członkowie watahy wilków są zdolni do celowego współdziałania, dlatego mogą atakować i zabijać taką zdobycz, jakiej nie sprostałby pojedynczy osobnik. Mogą one również posługiwać się zestawem sygnałów i gestów, służących do utrzymania jedności w grupie.

Ssaki osiągnęły wysoki, skomplikowany stopień rozwoju między innymi dzięki temu, że młode rozwijają się intensywnie i przez długi czas w ciele matki. Większość gadów składa jaja, a gadzi noworodek nie ma czasu na rozwój mózgu. Nowo uformowany zarodek ssaka przytwierdza się natomiast do ściany matczynej macicy za pomocą łożyska. Jest podłączony do krwiobiegu matki korzysta, zatem ze stałych dostaw substancji tlenu i innych składników niezbędnych do jego rozwoju. Korzyścią jest tu niewątpliwie długi czas potrzebny na udoskonalenie mózgu. U wielu ssaków kończyny i żołądek są w momencie narodzin słabo rozwinięte. Nowo narodzone dziecko nie może chodzić ani jeść stałych pokarmów, ma za to wysoko rozwinięty mózg. Ważnym przywilejem, z którego korzystają ssaki jest to, że mogą one pić mleko matki. Jest ono doskonałym pokarmem dla młodego organizmu. Z tym pożywieniem ssak ma dobry życiowy start. Gdy młode rośnie skład mleka zmienia się zgodnie z zapotrzebowaniem. Mleko zawiera ponadto przeciwciała pomagające noworodkowi ustrzec się przed chorobami.