Świnka morska długowłosa charakteryzuje się jak sama nazwa wskazuje niezwykle długą sierścią. Włosy sięgają bowiem 20 centymetrów. Ich sierść występuje w jednolitym kolorze, czyli możemy spotkać się z kolorem czarnym, białym, brązowym czy też rudym. Ten gatunek charakteryzuje się także ciemną barwą oczu. Niestety zakup tego gatunku wiąże się z poświęcaniem sporo czasu na pielęgnację sierści, gdyż ta łatwo się plącze. Regularne wyczesywanie to podstawa pielęgnacji. Jednak szczególnie lubianym gatunkiem jest świnka morska gładkowłosa. U tego gatunku sierść jest bardzo krótka i ściśle przylega do ciała. Nie ma więc problemów z pielęgnacją, tak jak u świnki długowłosej. W hodowli najczęściej spotyka się świnki holenderskie, które mają sierść jednolitej barwy i podobnie jak gładkowłose ciemne oczy. Możemy się spotkać także z odmianą himalajską. Te świnki mają albo dwukolorową barwę albo są jednobarwne. Spotkać się można choć rzadko z tzw. świnkami ostrowłosymi. Trzeb a wiedzieć jednak, że ta odmiana świnki jest niezwykle agresywna.

Do rzędu zajęczaków należą tylko dwie rodziny: zającowate i szczekuszkowate. Rodzina zającowatych liczy 54 gatunki zgrupowane w 8 rodzajach, natomiast do szczekuszkowatych należy jeden rodzaj z 26 gatunkami. Zajęczaki, mimo że przypominają gryzonie, to różnią się od nich dwoma parami siekaczy w szczęce (gryzonie mają jedną parę). Za głównymi górnymi, stale rosnącymi siekaczami, znajduje się jeszcze jedna para małych siekaczy. Zajęczaki charakteryzują się także rozciętą wargą górną ("zajęcza warga"). Najbardziej znanymi przedstawicielami zajęczaków są zające i króliki. Zające różnią się od królików dłuższymi tylnymi nogami i uszami, które są dłuższe od głowy. Najmniejszymi zajęczakami są szczekuszki. Łatwo rozpoznać je po malutkich uszach, prawie całkowitym braku ogona i jednakowej długości ogona. Szarak i bielak nauczyły się po mistrzowsku mylić swoje ślady. Przed położeniem sięna odpoczynek lub nocleg wrodzona ostrożność zmusza zająca robić pętle: chodzi on do przodu i do tyłu po swoich śladach, a potem skacze daleko w bok. Ten sposób gwarantuje mu bezpieczeństwo podczas odpoczynku.

Dlaczego w morzu istnieje tam mała ilość owadów? Po pierwsze, co jest niezwykłym wręcz faktem, ilość sklasyfikowanych dotychczas gatunków owadów wynosi w przybliżeniu prawie pół miliona! To niesamowita ilość i można lekko stwierdzić, że jest to najbardziej liczny rodzaj istnienia żyjącego na tej planecie. Jednakże bardzo mało z nich zachowało się jak przodkowie przodków, żyjąc w wodzie i niewiele dzisiaj można w związku z tym spotkać owadów zamieszkujących morskie wody i wody słodkie także. Co więcej, takiej wielkości morski owad jak na przykład komar, niemal na pewno się nie uświadczy z tego względu, iż nie jest już do życia pod taflą wody kompletnie przystosowany. Dlatego wszelkie zwierzęta owady jakie można spotkać pod wodą to zazwyczaj bardzo małe, sięgające mikrych rozmiarów stworzonka, które niektórzy wolą już zaliczać do bakterii, chociaż do tego tytułu zostało im jeszcze kilka mikrometrów.