W jaki sposób pająki budują swoje sieci? Po pierwsze, należy zaznaczyć, że ze wszystkich znanych rodzajów pająków, tylko dziesięć procent można zaliczyć do prawdziwych tkaczy, które potrafią formować imponujące sieci. Jednak jeden z doktorów w Bazylei Samuel Zschokke spędził kilka lat na wnikliwym badaniu tego zagadnienia, mając do dyspozycji kilka gatunków pająków. Co się okazało, pająki po pierwsze mimo wielu par oczu, bardzo często mają słaby wzrok. Bardzo, ale to bardzo często wykonują obliczenia samymi odnużami, co pozwala im zapoznać się z budową otoczenia, na którym chcą zbudować sieć. Najpierw wystrzeliwują sieć, którą układają w coś na kształt litery Y, a potem powoli, cierpliwie budują boczne elementy sieci, by na samym końcu, w centralnym miejscu wybudować środek. Co ciekawe, precyzja pająków jest tak wielka, że zawsze środek znajduje się w geometrycznie doskonałym miejscu.

Szczury mogą się rozmnażać, kiedy osiągną wiek 50 - 70 dni. Żyją co najmniej cztery lata. Starsze osobniki żyjące w stadzie mogą być odpędzane od jedzenia lub podgryzane przez młode szczury, dlatego trzeba dbać o nie ze szczególną troską. Jeśli zamierzamy rozmnażać nasze szczury, to każdej z samic musimy zapewnić osobną klatkę, w której założy gniazdo lęgowe i spokojnie odchowa młode. Pozostawione ze sobą szczurze matki mogą być niespokojne lub podkradać sobie potomstwo, gdyż bardzo rozwinięty instynkt macierzyński nie pozwala im przejść obojętnie obok piszczącego malucha. Także samice, które nie miały jeszcze młodych mogą starać się porwać noworodki i opiekować nimi, ale są niezdolne do wykarmienia ich i najczęściej doprowadzają do śmierci maluchów. Ciąża u szczurów trwa 21 - 23 dni. Na kilka dni przed porodem należy dostarczyć samicy materiałów do budowy gniazda, w innym wypadku może ona poronić lub pożreć swoje młode zaraz po urodzeniu. W jednym miocie na świat przychodzi od 4 do 18 młodych, lecz matka jest zdolna do wykarmienia zaledwie ośmiu. Noworodki szczurów są całkowicie zależne od matki, bezradne i gołe. Szybko rosną i już w wieku 3 miesięcy są dorosłe i zdolne do rozrodu.

Szczury mogą się rozmnażać, kiedy osiągną wiek 50 - 70 dni. Żyją co najmniej cztery lata. Starsze osobniki żyjące w stadzie mogą być odpędzane od jedzenia lub podgryzane przez młode szczury, dlatego trzeba dbać o nie ze szczególną troską. Jeśli zamierzamy rozmnażać nasze szczury, to każdej z samic musimy zapewnić osobną klatkę, w której założy gniazdo lęgowe i spokojnie odchowa młode. Pozostawione ze sobą szczurze matki mogą być niespokojne lub podkradać sobie potomstwo, gdyż bardzo rozwinięty instynkt macierzyński nie pozwala im przejść obojętnie obok piszczącego malucha. Także samice, które nie miały jeszcze młodych mogą starać się porwać noworodki i opiekować nimi, ale są niezdolne do wykarmienia ich i najczęściej doprowadzają do śmierci maluchów. Ciąża u szczurów trwa 21 - 23 dni. Na kilka dni przed porodem należy dostarczyć samicy materiałów do budowy gniazda, w innym wypadku może ona poronić lub pożreć swoje młode zaraz po urodzeniu. W jednym miocie na świat przychodzi od 4 do 18 młodych, lecz matka jest zdolna do wykarmienia zaledwie ośmiu. Noworodki szczurów są całkowicie zależne od matki, bezradne i gołe. Szybko rosną i już w wieku 3 miesięcy są dorosłe i zdolne do rozrodu.