Jest to rasa, która znana już była trzy wieki temu. Wówczas to koty syberyjskie zostały zaprezentowane na wystawie kociej. Hodowane są w wielu krajach na świecie, natomiast dopiero niecałe dwadzieścia lat temu pojawiły się w Stanach Zjednoczonych. Koty syberyjskie to duża rasa, gdyż kotki ważą około 6 kilogramów, natomiast waga kocura dochodzi do 10 kilogramów. Koty te rosną do piątego roku życia. U tej rasy kończyny tylne są nieco dłuższe od przednich, co ułatwia zwinne poruszanie się. Rasa ta jest bardzo ciekawa, gdyż niektórzy przedstawiciele kotów syberyjskich mają na uszach ozdobne pędzelki. Mają bardzo długi i puszysty ogon. Koty syberyjskie to rasa bardzo ciekawska, ale jednocześnie bardzo przyjacielska. Lubią kroczyć za swoim opiekunem i podglądać, co się dzieje dookoła. Lubią też poskakać, dlatego nie ma dla nich żadnych przeszkód, aby wspiąć się wyżej np. na meble czy wiszące półki. Kota syberyjskiego można zakupić do domu, gdzie są dzieci, gdyż uwielbiają zabawę i są dla dzieci bardzo łagodne.

Słoń afrykański jest największym zwierzęciem lądowym. Dorosły samiec osiąga wagę nawet sześciu ton. Ten imponujący rozmiarami kolos, żyjący w stadach na sawannach i sawannach tropikalnych lasach, jest największym współczesnym zwierzęciem lądowym. Jest tak ciężki, że musi spać na stojąco. Chodzi wolno, ale przebywa nawet do 80 kilometrów dziennie. Z natury spokojny, potrafi z furią szarżować na przeciwnika, rozstawiając ogromne uszy. Owe uszy, konieczne do zachowania odpowiedniej temperatury, są zresztą największymi w świecie zwierzęcym. Trąba, największy nos na ziemi, służy oczywiście do oddychania, ale także do chwytania pożywienia, do wlewania wody do pyska oraz do podnoszenia ciężarów nawet rzędu 400 kilogramów. Z racji swojej wagi i siły, dorosły słoń nie obawia się żadnego drapieżnika. Jego jedynym wrogiem jest człowiek polujący dla zdobycia cennych ciosów. Ciosy będące ogromnymi siekaczami, służą mu do grzebania w ziemi w poszukiwaniu wody lub potrzebnych soli mineralnych.

By znaleźć wielką rybę, najlepiej wypłynąć w rzekę i zapytać rybaków.W pobliskich miejscowościach, małych wioskach, pangazjanodony stały się już raczej legendą. Ludzie od lat nie widzieli tych wielkich ryb. Najprawdopodobniej ryby co roku płyną na tarlisko tym samym szlakiem, lecz zauważenie ich wcale nie jest obecnie proste. W przypadku odnalezienia miejsca rozrodu tych ryb, będzie można obszar ten objąć ochroną. Podstawą jest oznakowanie dorosłego osobnika pangazjanodona. Oznakowana ryba zawiedzie na tarlisko. Populacja tego gatunku jest tak bardzo zagrożona, że rządy Laosu oraz Tajlandii wprowadziły zakaz ich połowu. Zgodnie z nowym zarządzeniem ministerstwa rybołówstwa, rybacy mają wypuszczać każdą złowioną rybę, a łowić wolno im jedynie do 11 maja każdego roku. Za każdą złowionych ryb można było dostać ponad 1000 dolarów, co jest bardzo dużą kwotą pieniędzy. Polowy po 11 maja będą nielegalne, a co za tym idzie, rybakom będą groziły kary. Trudno się dziwić że tubylczy rybacy nie są szczęśliwi z nowego zarządzenia ministerstwa, zwłaszcza, że jest to ich jedyne źródło utrzymania, a koszt utrzymania rodziny stale rośnie.