Deszczowe lasy tropikalne spotyka się jedynie na tych obszarach, gdzie w ciągu całego roku padają obfite deszcze. Średnia temperatura tych rejonów wynosi 27 stopni Celsjusza i prawie nie zmienia się w porze dziennej i nocnej, a powietrze jest stale wilgotne. W Afryce lasy te rosną głównie w dorzeczu rzeki Kongo na zachodzie kontynentu. Wielką różnorodność flory i fauny lasy tropikalne zawdzięczają swojemu klimatowi - dużej wilgotności, ciepłu oraz intensywnemu słońcu. Drzewa rosną tu gęsto, szybko i osiągają ogromną wysokość: każde wyciąga się do światła, starając się przerosnąć sąsiada. W istocie deszczowy las tropikalny prezentuje sobą zwartą masę wiecznozielonych roślin. Gatunki osiedlające się na innych roślinach, takie jak epifityczne paprocie, porosty lub storczyki, rozlokowują się na oświetlonych słońcem gałęziach górnej warstwy lasu lub w cienistych niszach piętra przyziemnego. Otrzymują one więcej światła słonecznego niż rośliny naziemne, lecz wodę zapewniają im tylko opady. Substancje odżywcze czerpią z resztek organicznych.

Trawiaste obszary występują tam, gdzie w ciągu roku jest 250-500 milimetrów opadów. Te obszary nazywane są stepami. Na stepowych przestworzach ludzie z dawien dawna polowali na zwierzęta roślinożerne, a urodzajne gleby stały się odpowiednie dla upraw rolniczych. Stepy zajmowały niegdyś 1 powierzchni ziemi, lecz teraz znaczna ich część zajęta jest przez użytki rolne - pola i pastwiska. W Ameryce Północnej stepy nazywane są preriami. Największe obszary stepów rozciągały od południowo - wschodniej Europu przez Azję Środkową, po Azję Wschodnią. Rozpowszechnione są one tam, gdzie dla rozwoju drzew jest niewystarczająca ilość opadów. Zadziwiające, ale istnienie zwierząt roślinożernych i pożary stepów tylko sprzyjają wzrostowi traw. Na południowej półkuli, w Ameryce Południowej stepy nazywane są pampasami. W strefie tropikalnej Afryki noszą nazwę sawanny. Wiatry bez przeszkód wieją nad stepami i trawy wykorzystują je jako środka transportu pyłku. W odróżnieniu od wielu innych roślin, kwiaty traw są niepozorne, pozbawione zapachu i nektaru. Posiadają one jedynie niedużą ilość pręcików z lekkim i sypkim pyłkiem. Wszystkie trawy są wiatropylne.

Pustynie to najbardziej suche ekosystemy Ziemi. Spada tam mniej niż 250 milimetrów opadów na rok, a na niektórych pustyniach przez wiele lat nie spadła ani jedna kropla deszczu. Na wielu pustyniach jest gorąco, a to znaczy, ze z gleby wyparowuje więcej wilgoci niż dostaje się tam z deszczem. Rośliny pustynne posiadają albo bardzo głęboki, albo szeroki powierzchniowy system korzeniowy, drobne igiełkowate liście lub nie ma ich wcale. Wiele zwierząt nie pije wody, zaspokajając się wodą z pożywienia. Na pustyni jest niewiele roślin i zwierząt, dlatego substancji pokarmowych z martwymi szczątkami dostaje Siudo gleby mało. A te które się dostały, rozkładają się bardzo powoli. Dla wielu roślin pustynnych charakterystyczne są twarde liście i głębokie korzenie. Rośliny efemeryczne przystosowały się do innego sposobu przetrwania suszy. Po ulewie pustynia nagle pokrywa się kwiatami - dosłownie w ciągu kilku godzin. Nasiona roślin "śpiących" podczas suszy, spieszą, aby zakiełkować, wydać kwiatu i owoce. Takie rośliny nazywane są efemerydami. Cały rozwój tych roślin odbywa się w ciągu 2-3 tygodni i suszę przetrwają jedynie ich nasiona.